NZOZ Diamed Poradnie Zdrowia  Psychicznego dla dzieci, młodzieży i dorosłych NZOZ Diamed
Diamed, ul. Żuławy 9, Gniezno, Rejestracja tel. 61/ 425-04-55
Aktualnoœci
   
 

O nas

 
 

Aktualności

 

Oferta

 
 

Poradnie

 

Poradnia Zdrowia Psychicznego
dla dzieci i młodzieży

 

Poradnia Zdrowia Psychicznego
dla dorosłych

 

Poradnia Leczenia Uzależnień

  Poradnia Pulmonologiczna
 
 
  Akredytacje
 
 
 
  Sponsorzy
  Kontakt
 
  Oferta poradni Diamed obejmuje następujące usługi:

* psychoterapia indywidualna
* psychoterapia rodzinna
* psychoterapia grupowa
* farmakoterapia
* diagnoza psychologiczna i psychiatryczna
* terapia poznawczo-behawioralna dla osób z autyzmem i zespołem Aspergera
* biofeedback
* terapia światłem
* integracja sensoryczna
* terapia uzależnień
* terapia logopedyczna
* "Warsztaty dla dobrych rodziców" (dla rodziców dzieci z ADHD) - tylko oferta komercyjna
* "Treningi Zmiany Postaw" dla osób z problemami z agresją i złością - tylko oferta komercyjna
 
 



W ramach NFZ NZOZ Diamed oferuje usługi następujących poradni:

- Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży
- Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Dorosłych
- Poradnia Leczenia Uzależnień
- Dzienny Oddział Psychiatryczny
- Poradnia Pulmonologiczna

 

 
  Ponadto dostępne są również:
- Poradnia Logopedyczna
- Poradnia Seksuologii i Patologii Współżycia
- Poradnia Leczenia Zaburzeń Snu
- Poradnia Neurologii Dziecięcej
- Poradnia Antynikotynowa
- Poradnia Leczenia Nerwic
- Pracownia Rehabilitacji Funkcji Poznawczych
- Poradnia Psychosomatyczna

Działąjące przy Poradni Centrum Szkoleniowe "Diamed" prowadzi kursy dla pedagogów, rodziców, opiekunów dzieci i młodzieży z metod pracy z wykorzystaniem Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Scherborne, terapii autyzmu i zespołu Aspergera, postępowania z dzieckiem z ADHD i innymi problemami.

Specjalizujemy się w leczeniu:
* ADHD
* zaburzeń odżywiania - anoreksja, bulimia
* zaburzeń lękowych
* zaburzeń depresyjnych
* fobii szkolnej
* moczenia nocnego
* zaburzeń funkcji poznawczych
* zaburzeń nerwicowych

Prowadzimy również:
* edukację dla rodziców, doświadczających trudności wychowawczych
* zajęcia wspomagające rozwój dziecka
* terapię uzależnień od alkoholu, internetu, nikotyny, seksu, hazardu, środków psychoaktywnych

Polecamy:
- terapię integracji sensorycznej (więcej >)
- terapię Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Scherborne
- terapię światłem (więcej >)

- Testy: sprawdz czy cierpisz na:
* depresję?
* uzależnienie od nikotyny?
* uzależnienie od pracy?
* uzależnienie od alkoholu?
* uzależnienie od narkotyków?
* anoreksję albo bulimię?







Jeśli chcesz wiedzieć więcej:


BIOFEEDBACK

Neurofeedback (zwany także biofeedbackiem) jest metodą terapii, umożliwiającą normalizację fal EEG dzięki świadomej i dowolnej zmianie stanu psychofizjologicznego, co powoduje regulację wzorca fal mózgowych i wpływa na zmianę zapisu EEG. Podczas terapii pacjent uczy się poprzez mechanizmy warunkowania instrumentalnego i warunkowania klasycznego nabywać umiejętność dowolnej zmiany wzorca fal mózgowych i przez to powtarzania tego wyuczonego, określonego stanu psycho- fizjologicznego w innych sytuacjach w życiu (takich jak np. nauka, koncentracja, relaks, praca koncepcyjna).

Komu polecamy biofeedback?

Prowadzone przez Lubardów badania udokumentowały skuteczność tej metody terapii w ADHD, Peniston i Kulkowsky stwierdzili skuteczność w zespołach depresyjnych i zespołach stresu pourazowego.

Obecnie biofeedback stosowany jest także w:

* zaburzeniach pamięci,
* zaburzeniach obsesyjno - kompulsywnych,
* dystoniach,
* zaburzeniach lękowych,
* dysleksji,
* dyskalkulii,
* bezsenności, w okresach wymagających większej kreatywności i w pracy koncepcyjnej.

Wymagane jest przeprowadzenie około 20 - stu treningów w celu zaobserwowania istotnych zmian. W kolejnych miesiącach stosuje się pojedyncze serie treningów przypominające dla utrwalenia osiągniętego efektu.

INTEGRACJA SENSORYCZNA, czyli przetwarzanie bodźców sensorycznych to skomplikowany proces, podczas którego układ nerwowy człowieka odbiera informacje z receptorów wszystkich zmysłów (dotyk; układ przedsionkowy odbierający ruch; czucie ciała, czyli propriocepcja, węch, smak, wzrok i słuch), następnie organizuje je i interpretuje tak, aby mogły być wykorzystane w celowym i efektywnym działaniu. Gdy płyną one w prawidłowej organizacji, mózg może je użyć do formułowania percepcji, planowania ruchu, napięcia mięśniowego, postawy, emocji, uczenia się i wielu innych funkcji.

Wysoce skomplikowane procesy takie jak koordynacja ruchowa, planowanie ruchu, percepcja słuchowa czy wzrokowa, mowa, czytanie, pisanie czy liczenie, są zależne od procesów integracyjnych dokonujących się w ośrodkowym układzie nerwowym. W przypadku większości dzieci proces integracji sensorycznej rozwija się w sposób naturalny w wyniku typowych aktywności dla wieku dziecięcego.

Planowanie ruchu jest naturalnym efektem tego procesu, podobnie jak umiejętność wykonywania reakcji adaptacyjnych na bodźce sensoryczne. Niestety u niektórych dzieci integracja sensoryczna nie rozwija się w wystarczającym stopniu. W takich przypadkach mogą pojawić się problemy w nauce, rozwoju lub problemy z zachowaniem.

Nie u wszystkich dzieci przyczyną problemów w nauce, rozwoju lub zachowania jest zaburzona integracja sensoryczna. Są jednak wyraźne czynniki wskazujące na dysfunkcje integracji sensorycznej. Poniżej przedstawione są najważniejsze z nich:

* Nadmierna wrażliwość na bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe oraz ruch.
Nadwrażliwość może się objawiać takimi zaburzeniami zachowania jak: rozdrażnienie, wycofywanie się w wyniku dotknięcia, unikanie określonych rodzajów ubrań lub jedzenia, rozpraszalność lub lęk podczas zwykłych zabaw ruchowych np. na placu zabaw.

* Zbyt mała wrażliwość/reaktywność na stymulację sensoryczną.
W przeciwieństwie do dziecka z nadwrażliwością, dziecko ze zbyt słabą reaktywnością może poszukiwać intensywnych wrażeń sensorycznych takich jak celowe uderzanie ciałem o przedmioty lub intensywne kręcenie się wokół własnej osi. Dziecko może ignorować ból czy być nieświadome zmian pozycji ciała. Zachowania niektórych dzieci zmieniają się drastycznie od nadwrażliwości do zbyt słabej reaktywności /podwrażliwości/.

* Zbyt wysoki lub niski poziom aktywności ruchowej.
Dziecko może być ciągle w ruchu lub wolno się uaktywniać i męczyć się szybko. U niektórych dzieci poziom aktywności może się zmieniać od jednego ekstremum do drugiego.

* Trudności z koncentracją, impulsywność

* Problemy z koordynacją
Problemy te mogą dotyczyć umiejętności z zakresu dużej lub małej motoryki. Niektóre dzieci będą miały słabą równowagę, inne natomiast będą miały olbrzymie trudności z nauczeniem się nowej czynności wymagającej koordynacji ruchowej.

* Opóźnienie rozwoju mowy, rozwoju ruchowego oraz trudności w nauce.
Objawy te mogą być widoczne w wieku przedszkolnym razem z innymi objawami dysfunkcji integracji sensorycznej. U niektórych dzieci w wieku szkolnym mogą występować problemy w nauce mimo normalnego poziomu inteligencji.

* Słaba organizacja zachowania.
Dziecko może być impulsywne lub może łatwo się rozpraszać i okazywać brak planowania przed wykonaniem jakiegoś zadania. Niektóre dzieci mogą mieć problemy z przystosowaniem się do nowej sytuacji. Inne mogą reagować agresywnie, wycofywać się lub być sfrustrowane kiedy poniosą porażkę.

* Niskie poczucie własnej wartości.
Terapia integracji sensorycznej może być prowadzona po wcześniejszych kompleksowych badaniach prowadzonych przez kwalifikowanych terapeutów. Podczas terapii relacje zachodzące między procesami sensorycznymi i zachowaniem ruchowym kształtują i poprawiają połączenia synaptyczne w ośrodkowym układzie nerwowym. Aby następowała poprawa w organizacji ośrodkowego układu nerwowego, podczas terapii stosowane są takie ćwiczenia, które będąc właściwym „wyzwaniem" dla uczestnika terapii są stymulujące dla mózgu.

Terapia integracji sensorycznej ma postać „naukowej zabawy" w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Podczas terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności. Terapeuta nie tyle kieruje zachowaniem dziecka, ile kreuje takie wymagania by dziecko było w stanie odpowiadać na nie coraz bardziej złożonymi reakcjami adaptacyjnymi. Podczas zajęć SI dziecko pod okiem terapeuty, a często przy jego wsparciu, wykonuje różnorodne ćwiczenia angażujące całe ciało oraz układy zmysłów (równowagi, propriocepcji - czucia własnego ciała, dotyku, wzroku, słuchu, węchu, smaku).

Zajęcia odbywają się w sali przeznaczonej do terapii SI. Podczas terapii wykorzystywane są specjalistyczne sprzęty i pomoce, wspierające rozwój ruchowy dziecka oraz usprawniające jego funkcjonowanie w różnych sferach. Poprawiając organizację ośrodkowego układu nerwowego wpływa na zmianę zachowania w sferze motorycznej i emocjonalnej , poprawie funkcji językowych i poznawczych, a przede wszystkim przejawia się lepszą efektywnością uczenia się.


TERAPIA ŚWIATŁEM

Lampy do światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem, znane także jako lampy antydepresyjne, kojarzą się zazwyczaj z leczeniem depresji sezonowej, jednak lista dolegliwości, w których potwierdzone zostały lecznicze właściwości naświetlań tymi lampami, jest znacznie szersza:

* Depresja sezonowa (inaczej: sezonowe zaburzenie afektywne, sezonowe zaburzenie nastroju,
   depresja o sezonowym wzorcu przebiegu, choroba afektywna sezonowa, ang. Seasonal Affective
   Disorder - SAD, depresja zimowa, depresja jesienno-zimowa)
* Depresja nie związana z sezonem
* Objawy stresu dnia codziennego
* Stan ogólnego rozbicia i zmęczenia
* Zespół napięcia przedmiesiączkowego (ZNP) (ang. PMS - premenstrual syndrome)
* Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (ang. PMDD - premenstrual dysphoric disorder)
* Łagodzenie dolegliwości związanych z menopauzą
* Problemy ze snem (m.in. opóźniona faza zasypiania, przyspieszona faza zasypiania), bezsenność
* Zaburzenia zdrowotne, w tym zaburzenia snu powodowane pracą zmianową
* Zespół nagłej zmiany strefy czasowej (jet lag) - zespół objawów towarzyszących nagłym zmianom
   stref czasowych w wyniku długodystansowych rejsów lotniczych
* Bulimia
* Nadpobudliwość, zaburzenia snu, rytmu snu i czuwania u osób z chorobą Alzheimera
* Zespół ADHD (nadpobudliwości psychoruchowej i zaburzenia koncentracji uwagi)
* Leczenie nadwagi
* Objawy depresji sezonowej:
* Niepokój, lęk
* Smutek, wahania nastroju, drażliwość, skłonność do irytacji
* Problemy z pamięcią i koncentracją
* Nadmierna senność współistniejąca z pogorszenie jakości snu, inne zaburzenia snu
* Poczucie przewlekłego zmęczenia, ospałość
* Ogólna bierność, brak motywacji do działania, zobojętnienie, przygnębienie, apatia, poczucie
   beznadziei
* Zmniejszenie aktywności, wydajności pracy, szybkości działania i reakcji
* Zwiększenie apetytu prowadzące do zwiększenia wagi ciała
* Osłabienie popędu seksualnego
* U kobiet nasilenie objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego

      Przeciwskazania i efekty uboczne

      Światłoterapia (fototerapia) jasnym światłem, nie może być stosowana przez osoby leczone preparatami farmakologicznymi dającymi nadwrażliwość na światło. Nie mogą swiatłoterapii (fototerapii) jasnym światlem stosować osoby z niektórymi schorzeniami narządu wzroku takimi jak jaskra, choroby siatkówki, choroby soczewki. W przypadku innych chorób oczu należy zasięgnąć porady okulisty.
      W lampach do światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem, mających certyfikat wyrobu medycznego, zastosowano rozwiązania i filtry eliminujące praktycznie całkowicie zakres promieniowania ultrafioletowego (UV). Osoby uczulone na promieniowanie ultrafioletowe (UV) mogą stosować światłoterapię jasnym światłem przeprowadzaną przy użyciu tych lamp.
    Światłoterapia nie powinna być przeprowadzana w trakcie ataku migreny. Objawy niepożądane, jak podrażnienie oczu czy ból głowy, występują bardzo rzadko i dają się szybko wyeliminować poprzez skrócenie czasu naświetlania i zwiększenie odległości od źródła światła. W przypadku występowania suchości gałek ocznych podczas stosowania światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem, można zakraplać oczy 1-2 kroplami roztworu soli fizjologicznej dostępnej w aptekach.

    Termin rozpoczęcia i dalsze prowadzenie sesji światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem.

    Światłoterapię jasnym światłem zaleca się rozpocząć zanim pojawią się symptomy depresji sezonowej, najlepiej wkrótce po tym jak wieczory zaczną się wydłużać. Sesje światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem przeprowadza się zwykle kilka (3-5) razy w tygodniu, w całym okresie jesienno-zimowym. Jeżeli symptomy się nie osłabią lub pojawią się ponownie, można spróbować zastosować codzienną sesję przez 1-2 tygodnie. Można też rozpocząć terapię od codziennych sesji lub powtarzać je, w miarę wystąpienia takiej potrzeby. Natężenie oświatlenia zalecane do zabiegów światłoterapii (fototerapii) białym jasnym światłem powinno zawierać się w granicach od 2 500 do 10 000 lx.
    Pora dnia i czas trwania sesji zalecane w światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem Jedna sesja światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem trwa od 0,5 do 1-2 godzin. Sesja dłuższa niż dwie godziny nie wzmaga już efektu terapeutycznego lecz nie przynosi także szkodliwego wpływu. Wskazane jest aby stosować sesje pomiędzy godziną 6.00 a 18.00, lecz bardziej efektywna jest światłoterapia (fototerapi) w godzinach porannych. Najlepszy skutek światłoterapia (fototerapia) jasnym światłem odnosi gdy jest stosowana dwa razy w ciągu dnia - rano oraz wczesnym wieczorem, na kilka godzin przed snem. Sesja wieczorna może utrudnić zasypianie. Przy skłonnościach do wieczornej senności (częste szczególnie u ludzi starszych), można przeprowadzić sesję wczesnym wieczorem, aby przedłużyć czas pojawienia się senności. Można także podzielić sesję na kilka krótszych cykli podczas tego samego dnia.

    Przebieg sesji swiatłoterapii (fototerapii) jasnym światłem

    Im większe natężenie oświetlenia dla danej odległości twarzy od lampy, tym krótszy powinien być czas ekspozycji. Nie ma żadnej potrzeby patrzenia wprost, na źródło światła, lecz powinno się je mieć w polu widzenia, podczas trwania całej sesji. Można w tym czasie czytać, pisać, oglzdać telewizję lub wykonywać inne czynności. Dobrze jest jeśli światło pada lekko z góry. Skuteczność światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem zależy od dystansu między twarzą a lampą przy zachowaniu warunku aby oczy wystawione były na natężenie oświetlenia wynoszące co najmniej 2 500 lx.
    Należy się upewnić, czy twarz jest nie dalej od lampy niż wynosi dystans terapeutyczny podany w instrukcji danego modelu, tak aby natężenie oświetlenia było nie mniejsze niż 2 500 lx. Siadając bliżej lampy można skrócić wymagany czas sesji. Zaopatrując się w model lampy, oferujący większe niż inne modele natężenie oświetlenia dla danego dystansu terapeutycznego, można również skrócić czas trwania sesji. Zwykle podczas zabiegu odległość twarzy od lampy wynosi około 50 cm. Trzeba dodać, że optymalne warunki naświetlenia są uzależnione także od indywidualnej konstytucji pacjenta. Gdy terapia nie odnosi pożądanego skutku, należy zmienić któryś z czynników - czy to porę lub czas naświetlania, czy kąt padania światła. Trzeba pamiętać o zachowaniu warunku, aby oczy wystawione były na natężenie oświetlenia wynoszące co najmniej 2 500 lx. Zdarzają się również osoby, którym światłoterapia (fototerapia) jasnym światłem nie przynosi żadnej ulgi.
    Jest to indywidualna kwestia - pierwsze efekty powinny być jednak widoczne już po paru dniach używania lampy do światłoterapii (fototerapii) jasnym światłem mającej certyfikat wyrobu medycznego.

 


 
Copyright © NZOZ Diamed